Relatief: Sabam’s downloadtaks klopt van geen kanten

Het morele ongelijk van Sabam

2
De Belgische auteursrechtenvereniging Sabam wil een bijdrage die de internetproviders zouden moeten betalen als compensatie voor illegaal downloaden. Dat is moreel fout.

Sabam komt op voor de rechten van de auteur, dat is zijn vennootschapsdoelstelling. Zopas heeft Sabam zijn voorstel gelanceerd dat de internetproviders een bijdrage zouden moeten betalen om de gemiste auteursinkomsten te compenseren door illegale downloads van hun klanten. Sabam wil immers niet meer achter de downloaders zelf aanzitten. Die zijn met te veel en die zijn te klein. Door de rekening te sturen naar hun providers, haalt Sabam ook zijn gram. En de providers moeten het maar doorrekenen.

Moreel is dat totaal door de bocht. Sabam wil wettelijk laten afdwingen dat brave internetgebruikers meebetalen voor de stoute. Waarom zou de brave dan maar geen stoute worden, als hij toch moet betalen? Scherpt het Sabam-voorstel uw rechtvaardigheidsgevoel aan? Het mijne hoegenaamd niet.

Internetleveranciers hebben niets met het gedrag van de brave noch van de stoute te maken. Net zoals cd-fabrikanten of fabrikanten van geheugens niets met braaf en stout hebben te maken. Maar ze moeten de koper een kopieertaks aanrekenen. Net zoals Apple niets met illegaal kopiëren te maken heeft, maar de iPad is in sommige landen wel duurder wegens kopieertaks.

In Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk liggen voorstellen op tafel om illegale downloaders te betrappen via hun telecomgebruik en ze bij de derde overtreding de toegang tot het internet te ontzeggen.

In de VS daarentegen heeft de Federal Communication Commission – de regelgever van de telecom – net als nieuwe lijn aangenomen dat er een duidelijker scheiding komt tussen netwerk en inhoud. In de regelgeving en controle op de breedband-, mobiele en ander netwerken kan geen sprake zijn van controle op inhoud. Met andere woorden: de providers moeten correct werkende netwerken afleveren en zijn niet aansprakelijk voor de inhoud die die netwerken transporteren.

De post mag niet in uw brieven kijken. En dus moet de post ook niet betalen voor eventuele gestolen goederen die in de brieven of pakjes zitten.
De gemeente heeft er geen zaken mee van waar naar waar u over haar wegen rijdt. De gemeente moet ook niet betalen voor gestolen auto’s die over haar wegen rijden.
Belgacom, Telenet en de anderen mogen niet controleren of u niet illegaal downloadt. En dus heeft Sabam ongelijk.

Auteursinkomsten verdedigen in het digitale tijdperk is moeilijk en frustrerend. Wij weten dat als digitale uitgevers ook maar al te goed. Maar als het vergoedingsmodel niet meer correct werkt, is dat geen excuus om moreel even onrechtvaardig te worden als wat men wil bestrijden.

Toon Lowette is mede-oprichter van 6minutes. Hij is voormalig Knack-journalist en sinds 1982 actief in elektronisch uitgeven, eerst bij krantengroep De Standaard, daarna als onafhankelijk consultant. In 1999 lag hij mee aan de basis van de e-mailnieuwsbrievenuitgeverij 6minutes.

2 REACTIES

  1. Het kan ook anders. Via VillaMusicRights beheren componisten hun eigen rechten.
    Thuisgebruikers kunnen hun muziek gratis downloaden, zakelijk gebruikers betalen een bescheiden vergoeding.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf je reactie!
Vul hier je naam in

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.