Eigenlijk komt het erop neer dat je taks gaat betalen op elke geheugendrager waarop je mogelijk een liedje, een tekst met copyright of een film zou kunnen zetten. Het idee om je op die manier te laten bijdragen aan een vergoeding voor kunstenaars is niet nieuw. Voordien betaalde je deze taks ook al op kopieën, blanco cd’s en dvd’s. Omdat iedereen ondertussen wel weet dat cd’s en dvd’s na verloop van tijd wel eens onleesbaar durven worden en omdat de capaciteit van geheugensticks en externe harde schijven almaar groter wordt terwijl de prijs ervan spectaculair daalt, worden deze laatste geheugendragers steeds vaker gebruikt om film en muziek te bewaren. Vadertje Staat zag met lede ogen zijn inkomsten dalen en dus werd de bron van de taks aangepast. Bovendien is het niet erg logisch dat de ene geheugendrager getaxeerd wordt en de andere niet.
Een tip: als je een interne harde schijf koopt en een extern kastje (case) waarin je die zelf inbouwt, dan betaal je geen taks.
Comments are closed.