Kom me nou niet vertellen dat je nog niet wist dat je op het Internet vieze dingen kunt vinden, en het woordje “vies” mag je hier interpreteren in alle betekenissen die Van Dale er aan geeft. Als je vaak op het Internet zit, raak je er op duur wel aan gewend. Maar toch kunnen ze me nog af en toe verrassen.
Zo ontving ik zonet een promotie-mail van Van Dale Lexicografie voor handige miniwoordenboekjes voor op reis. "Er zijn in totaal 12 Van Dale Taalgidsen. Ze hebben elk 160 pagina’s met jouw 1000 belangrijkste woorden, de leukste Taalgidsen-van-nu! In het Engels, Frans, Duits of Spaans. Voor elke taal drie boekjes: Basiswoorden, Vakantie & Reizen en Liefde & Verlangen."
Een eerste spontane bemerking komt van mijn wiskundig ingestelde geest: als er 1000 woorden op 160 pagina’s staan, dan staan er gemiddeld 6 woorden op één blad. Daar moeten ze wel een groot lettertype voor gebruikt hebben – maar tot daar aan toe.
Basiswoorden, daar kan ik inkomen. Je komt in Parijs met een overvolle blaas een café binnen en je hebt al gevonden "Où se trouve la toilette?". Als je dan als antwoord krijgt "vous montez ici les escaliers, vous traversez le corridor et ensuite c’est la troisième porte à droite", dan heb je geen WC meer nodig tegen dat je dat allemaal hebt opgezocht. Desondanks, Basiswoorden, dat kan best nuttig zijn.

Vakantie & Reizen? Volgens de reclame ga je overtuigend overkomen wanneer je in Parijs vraagt "Waar staat de Eifeltoren?". Daar is iets van aan natuurlijk, in Parijs vragen naar de Tower Bridge komt nog dommer over. Dus OK- Vakantie & Reizen, mij best.
Wat me evenwel echt verbaasde, was de tittel van het derde boekje: Liefde & Verlangen. Ik weet echt niet wat ik me daar moet bij voorstellen. Wij leerden destijds op school dat je moet reizen om te leren. Cultuur, andere godsdiensten, ander voedsel en van die dingen. Maar Liefde & Verlangen, daar herinner ik me toch niets van. Volgens de reclame hoor je dit boekje bij je te hebben "als je wilt begrijpen wat je eerste vakantieliefde bedoelt". Nou, daar heb ik geen boekje bij nodig. Een fikse draai om je oren wil zeggen "je gaat te ver". Een blauw oog van de stoere bink naast haar wil zeggen "deze dame is niet vrij". En wanneer de dame in kwestie een bedrag neerschrijft op de achterkant van een bierviltje, dan heb je de verkeerde soort vakantieliefde getroffen.
Het strafste van al: Van Dale koppelt daar een fotowedstrijd aan vast! "Stuur vóór 1 juli 2008 je leukste vakantiefoto in. Je maakt dan kans op één van de vijf geheel verzorgde 3-daagse citytrips voor 2 personen naar Madrid, Berlijn, Parijs, Londen of Rome".
Weer enkele bedenkingen van mijn logische geest: je zult maar even in Rome terechtkomen met je miniwoordenboekjes Engels, Frans, Duits en Spaans. En zouden ze er bij Van Dale nog niet achtergekomen zijn dat de meeste mensen pas NA 1 juli op reis gaan?
Echt gortig wordt het pas wanneer ik "vakantiefoto’s" koppel aan Liefde & Verlangen. Ik zie mezelf al rondlopen op een zonovergoten strand terwijl ik de uitgestalde vleeswaren probeer in te delen in de categorieën Spiegeleieren / Citroenen / Appelsienen / Pompelmoezen / Meloenen.
Als ik daar dan foto’s moet maken van mijn verlangens, dan zullen de foto’s van De Fenomenale Feminateek van Louis Paul Boon nog bidprentjes lijken. Dan ga je pas vieze dingen zien…



















