Ontsnappende kippen

Iemand die geregeld de bioscoop bezoekt, kent zeker en vast de schitterende animatiefilm Chicken Run. Het speciale is dat, net zoals in de serie Wallace en Gromit van dezelfde maker, de personages volledig uit klei zijn gemaakt. Telkens een film goed scoort in de bioscoop kan je een spel verwachten dat in sneltempo ontworpen is om zo de hype te versterken en de winst te verhogen. Dit soort games zijn meestal geen toppers, maar flauwe games die het alleen moeten hebben van de naam. Chicken Run is hier jammer genoeg geen uitzondering op!

Chicken Run haalt zijn inspiratie duidelijk uit het spel Metal Gear Solid: de speler moet op een geniepige manier voorwerpen verzamelen die her en der op de boerderij verspreid liggen. Sommige voorwerpen liggen open en bloot, andere liggen verscholen onder bijvoorbeeld kartonnen dozen. Natuurlijk zijn er ook vijanden zoals bloeddorstige honden, zoeklichten die de omgeving afspeuren of Mister Tweedy die heen en weer loopt met zijn zaklamp op zoek naar de ontsnapte kippen. Af en toe kan je ook minigames spelen maar deze zijn pover uitgewerkt en gaan na een tijdje enorm vervelen. Bovendien ben je verplicht deze minigames te spelen om de trotse bezitter te zijn van minimum een bronzen medaille. De omgevingen waarin men zich bevindt vallen grafisch goed mee maar de afwerking laat soms te wensen over. De kippen die meespelen moeten dringend naar de dokterkip want ze hebben een overdosis vierkante legoblokken geslikt. Waarom de makers van dit spel geen moeite gedaan hebben voor een betere verfijning van de kippen zelf blijft een raadsel. Ook de artificiële intelligentie van de honden hadden ze beter niet laten schrijven door een 14-jarige, want de honden zijn gewoon oerdom: indien er één stormend op je afkomt, laat dan de kip gewoon een paar keer rond de hond springen, want zo zal de hond zijn spoor verliezen. Realistisch, toch?