Voed eens een pc-baby op

Om wat leven in mijn PC te brengen besloot ik een elektronische baby te adopteren met het Babyz-programma van Mindscape Entertainment. Ik herinnerde mij lang geleden ooit eens een ondeugende Catz van Mindscape geadopteerd te hebben en dat vond ik toen best aardig

ùUit de vijftien aangeboden baby’s in het adoptiecentrum kies ik een mooi exemplaar en geef het de naam Nelis. Om van start te kunnen gaan moet ik eerst wel een plechtige belofte doen: “Ik beloof dat ik van Nelis zal houden en er voor zal zorgen. Elke dag dat ik met Babyz speel zal ik met Nelis spelen en hem te eten geven. Ik zal hem verzorgen als hij ziek is en zijn rotzooi opruimen”. Nou, nou, dat belooft.

Kietelen
Samen met de baby krijg ik er een ingericht huis met tuin bij. Hierin bevindt zich een speelkamer, kleedkamer, kinderkamer, keuken en huiskamer. Op zolder ligt nog wat rommel en bovendien staat er in de tuin een heuse schuifaf. Meer heb ik toch niet nodig om die kleine Nelis te vermaken, me dunkt. Op een balk onderaan het beeldscherm krijg ik voortdurend goed bedoeld advies zoals bijvoorbeeld: “Baby’s hebben graag dat je hen kietelt — houd de linker muisknop ingedrukt” of “Je kunt baby’s in slaap wiegen door de rechter muisknop ingedrukt te houden”.

Rammelaar
In de speelkamer zijn er heel wat speeltjes om Nelis bezig te houden. Een rammelaar, blokjes, balletjes, popjes en knuffelberen. Maar zoals echte baby’s is hij er al snel op uitgekeken en begint te jammeren. Op naar de kleedkamer, die je ook badkamer zou kunnen noemen. Er staat een schuimend bad klaar en in de kast hangen zuivere kleedjes. Op het aankleedkussen kleed ik Nelis uit en steek hem vervolgens in bad. Daar heeft hij snel genoeg van. Vlug uit bad, afdrogen, verluieren en aankleden. Het hoort er echt allemaal bij.

Een ontroerend moment
In de keuken zet ik Nelis in de kinderstoel. Ik vind ergens in de ijskast een bordje met een groen goedje dat doet denken aan spinazie en warm het op in de microgolf. Als ik het niet dacht: dat lust hij dus niet! Nelis zet het op een schreeuwen en gooit warempel met zijn eten. Ik heb bij de start van dit alles moeten beloven dat ik zijn rotzooi zal opruimen& Helaas is het moeilijk de binnenkant van mijn monitor te zemen.In de huiskamer staat een ouderwetse platenspeler en is er een ruime keuze aan plaatjes. De liedjes stemmen hem wat vrolijker. Voor het eerst hoor ik Nelis giechelen, een ontroerend moment.Laten we nu maar even buiten gaan spelen. De schuifaf en de gezonde buitenlucht doen hem zichtbaar goed. Ik besluit dat Nelis nu wel moe zal zijn en steek hem in zijn bedje in de kinderkamer. Kort daarna valt hij inderdaad in slaap en ademt hoorbaar diep in en uit.

Omaatje lief
Eindelijk wat tijd om aan iets anders te werken op mijn pc. Maar ik ben vergeten de optie ‘uitsluitend geluidseffecten bij actief venster’ aan te klikken en dus hoor ik Nelis nog geen vijf minuten later – terwijl ik in Word aan het werk ben – alweer huilen. Ik voel bij mezelf een lichte vorm van ergernis opkomen. Ergens heb ik gezien dat de mogelijkheid bestaat om je baby naar zijn ‘elektronische oma’ te sturen. Daar ben ik nu wel aan toe. Ik klik dus op ‘naar oma sturen’, maar tot mijn grote ontsteltenis krijg ik te horen dat “je jouw enige baby niet naar het huis van oma kunt sturen”. Je moet dus meer dan één baby adopteren om die optie te kunnen gebruiken. Ik ben in ieder geval nog niet aan een tweede toe!Bij het pakket zit ook een koptelefoon met microfoon. Daarmee kun je tegen je baby praten en hem eenvoudige woordjes leren zoals mama, papa, bal. Nelis is nog niet verder geraakt dan ‘mam’. Meer dan waarschijnlijk is hij tot meer in staat. Maar ik moet toegeven dat ik het stilletjesaan beu word.